Simone's Kitchen

Farro salade met vijgen

Farro salade | simoneskitchen.nl

Het valt niet mee om weer een beetje in ‘de mood’ te komen zo na de vakantie. Een belachelijke hoeveelheid emails, waarvan gelukkig het merendeel nieuwsbrieven zijn dus dat is zo gedelete, maar alsnog véél. En soms zit er dan iets tussen waarin mensen me vragen om een lezing te geven… Eehhh… Ik? Een lezing? Weet je het zeker?

Je moet weten dat ik eigenlijk van nature een vrij onzeker mens ben. Ik kan eindeloos twijfelen over dingen die ik doe. Ik word onzeker als ik prachtige foto’s van collega’s zie of van andere food bloggers. Dan vind ik spontaan mijn eigen dingen niet goed. Niet goed genoeg..

Farro salade | simoneskitchen.nl

Ik geloof dat mensen dat niet meteen van mij verwachten, maar ik ben wat dat betreft soms best een muts. Maar ik probeer er aan te werken. Aan dat zelfvertrouwen. Aan dat vermogen om tevreden te zijn met wat je doet en wat je kan. Echt.. soms kan ik jaloers zijn op mensen die zich nergens wat van aantrekken en fluitend de wereld rond gaan. Not me… vrees ik… 😉 En dus zeg ik dan ja tegen dingen als een lezing geven en schijt spontaan in mijn broek bij het idee alleen al. Want dat is eng. God, dat is DOODENG… (terwijl ik dit schrijf breekt het klamme zweet me al uit) En ja ook al geef ik al jaren workshops; dat is echt heel anders! Een lezing is toch veel serieuzer… Of niet? Heb er nog nooit een gegeven dus weet het ook niet zo goed.

Farro salade | simoneskitchen.nl

Visioenen van ongeïnteresseerde mensen die gapend in slaap vallen tijdens de lezing doemen nu voor mijn oog op. Ik probeer dus mijn grenzen te verleggen en tegen mezelf te zeggen dat ik niet zo moet zijken en het gewoon moet doen. Dus… Het duurt nog even. Gelukkig… Kan ik me er mentaal nog een beetje op voorbereiden. Ik was trouwens ook iemand die vroeger echt een bloedhekel had aan het geven van presentaties voor mijn – toenmalige – werk. Deed alles wat in mijn vermogen lag om het af te schuiven. En aangezien ik toen de manager was van de afdeling lukte dat aardig! Hahaha… O zo onaardig van me…

Genoeg geleuterd over mijn onzekerheden. Wat ik wel zeker weet is dat je deze salade echt lekker gaat vinden. Ik heb er farro voor gebruikt omdat ik dat nog had liggen en lekker vind, maar je kunt er spelt voor gebruiken, quinoa, rijst of misschien zelfs pasta. Dat laatste zou ik dan niet meteen aanraden maar als je wilt… Voor de dressing gebruikte ik natuurlijk de allerlekkerste mango azijn van Simone’s Kitchen… 😉 Binnenkort verkrijgbaar!

Farro salade | simoneskitchen.nl

Farro salade met vijgen
Totale tijd
15 min
 
Servings: 1 persoon
Ingredienten
  • 75 gr farro
  • paar kerstomaatjes
  • Peppadew piquante peppers
  • handje hazelnoten gehakt
  • 50 gr gerookte kip
  • 1/2 granaatappel
  • paar vijgen
  • peper
  • zout
  • bieslook
Voor de dressing:
Instructies
  1. Kook de farro volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking, giet af en laat afkoelen. Snij de kerstomaatjes kleiner en de pepers ook.
  2. Maak de pitjes los uit de granaatappel en snij de vijgen in vieren.
  3. Maak de dressing door de ingredienten bij elkaar te doen en goed te mixen. Doe alle ingredienten voor de salade bij elkaar en drizzle de dressing erover.
  4. Eet meteen!

Delen is fijn!

3 comments

  1. Avatar

    Haha wat grappig ik kan mij zo goed voorstellen dat je dat echt onwijs spannend vindt! Ik heb ook altijd zo’n stemmetje in mijn hoofd ( geen schizo hoor hahah) van ooh kan ik dat en tijdens de workshop; wat als ze nu alles stom vinden. Maar als het over eten, fotografie en bloggen gaat moet het bij jou toch echt helemaal goed komen. Deze salade is weer prachtig.

    Liefs Suus

    ps. ik wil ook wel in de zaal gaan zitten en dan staande ovatie 😉

  2. Pingback: Gezond lunchen | Verrassend Genoeg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Subscribe

Schrijf je in voor nieuwe posts via email

Schrijf je in en ontvang het eerste hoofdstuk uit Heerlijke Chaos