Ovenschotel kip | simoneskitchen.nl

Vandaag een Dudefood blog zonder grappen en grollen.

Vorige week kreeg ik het bericht dat een oude vriend van me zeer plotseling is overleden.
Ondanks dat ik al jaren geen contact meer met hem had, ben ik er meer van geschrokken dan ik had verwacht.
Zo nu en dan dacht ik nog wel terug aan die geweldige tijd die ik met hem samen heb beleefd, maar ik was me er ook van bewust dat tijden (en ook mensen) veranderen en dat je hier op enig moment weinig meer aan kunt veranderen. En wanneer zo’n vreselijk bericht je dan bereikt, krijg je de klap toch vol in je gezicht en komen alle mooie herinneringen als een vloedgolf over je heen. Een eerbewijs aan Maarten Wilmink.

Maarten leerde ik kennen op de middelbare school. Hij was eigenlijk al een dude in de pure vorm voordat deze term bedacht was. Hij kon onwijs goed voetballen, had een geweldig gevoel voor humor en ook een goede smaak wat muziek betreft. Daarnaast kon hij ook nog eens goed leren. Wat wil een Dude nog meer?

20170219-_W6A7242

Maarten had op school al een gabber, Aram en ik had buiten school een vriend Danny. En wat al snel bleek is dat deze vier dudes het enorm goed met elkaar konden vinden.
Met z’n vieren luisterden we elkaars muziek en Maarten liet ons de verborgen juweeltjes van de Rolling Stones horen, terwijl Danny en ik hem via Iron Maiden introduceerden in de wereld van de heavy metal.

Eigenlijk waren we bijna overal met elkaar te vinden en daarom kregen we al snel de bijnaam de Musketiers (dat waren er tenslotte ook geen drie, maar vier als je d’Artagnan meetelt).

Hardrockconcerten in binnen- en buitenland (hoogtepunt de autoreis naar Mannheim voor Guns n Roses), festivals (hoogtepunt Monsters of Rock met als hoofdact Iron Maiden), vakanties (Frankrijk en de Hellerit terug naar huis), bokswedstrijden en ga zo maar door. Alles ondernamen we samen. En natuurlijk alle weekenden stappen (stamcafé Sam Sam in Amsterdam). Twee jaar na de middelbare school maakten Aram en Maarten hun jongensdroom waar; een kroeg beginnen waar alleen hard rock muziek gedraaid werd. En zoals met alles in het leven van Maarten ging hij hier voor de volle 100% voor.
Hij zette deze kroeg, Rockotheek The Cave, samen met zijn vriend op poten en toen de boel eenmaal draaide, richtte hij zich op een volgende carrièrestap.

‘Alles of niets’ en ‘Met minder geen genoegen’ nemen waren toch wel de uitdrukkingen die hem op het lijf geschreven waren.

Wanneer hij ergens aan begon, dan moest hij er ook direct alles van weten en er de beste in worden. Die competitieve geest zorgde ervoor dat hij een geweldige spits was. Zijn bereidheid om keihard te vechten voor de dingen waar hij in geloofde, maakte dat hij in zowat iedere wedstrijd wel wist te scoren. En toen hij na een aantal gemene blessures niet meer alles uit ‘zijn voetballen’ kon halen, is hij er dan ook mee gestopt en stortte zich op een nieuwe passie; vissen. Door hem ben ook ik weer enthousiast geworden over vissen. Dat effect had hij op mensen; hij kon zo gepassioneerd en onderhoudend praten over dat waar hij mee bezig was, dat je zelf ook niet anders dan enthousiast kon worden. En voor we het wisten hadden de vrienden een visclub de EdHunters. Een groep gasten die allemaal van vissen en Iron Maiden hielden.

20170219-_W6A7241

De mannen kwamen ook regelmatig bij me over de vloer om van allerlei spellen te spelen. Natuurlijk aten ze dan ook altijd een hapje mee. Vaak een pasta of een stevige ovenschotel. Die ovenschotels vielen bij Maarten altijd wel goed in de smaak. “Lekker zonder poespas; gewoon goede smaken. Doe er nog maar wat te drinken bij, haha!”, grapte hij dan vaak.
Ik heb met hem echt mooie tijden beleefd en ongelofelijk veel gelachen.

Hij was ook heel koppig en vasthoudend. Een eigenschap die regelmatig voor verhitte discussies zorgde, maar toch kwamen we daar altijd met z’n allen wel weer uit. De meeste ongelukkige opmerkingen vergaven we elkaar of die werden later uitgesproken. Daar ben je tenslotte kerels en vrienden voor.
En toch zijn we op een bepaald moment uit elkaar gegroeid (de aanleiding is niet meer belangrijk) en kon het gebeuren dat we elkaar al meer dan 10 jaar niet gesproken hebben. Typisch zo’n geval van: geen van beide wilde als eerste de telefoon pakken om een afspraak te maken en de lucht te klaren. Hij is verder gegaan met zijn dingen en ik met die van mij. En dat was ook wel goed zo.
En toen kwam vorige week dat bericht dat Maarten was overleden aan een hartstilstand.
Hij was verdomme 46! Dit slaat toch nergens op?
Of we nu wel of niet geen contact meer hadden, ik heb samen met hem en de andere twee ‘musketiers’ 20 jaar geschiedenis opgebouwd en dat kun je niet zomaar loslaten. Hij is er niet meer, maar de herinneringen blijven voor de rest van mijn leven.

Ik ga datgene doen waar ik goed in ben: ovenschotel maken zonder poespas.

Ik wens zijn vrouw Annika, zijn zussen en zijn vrienden (met name Aram en Sherry) veel sterkte en steun aan elkaar de komende tijd.
Maarten Wilmink 12-04-1970  –  10-02-2017

Ovenschotel met kip en bechamelsaus

Eenvoudige en voedzame ovenschotel met aardappel, kip en groenten.

Ingredients:

  • 400 gr aardappelschijfjes, zelf koken en snijden of een zakje voor gekookte aardappelschijfjes
  • 250 gram kipfilet, in blokjes gesneden
  • 1 ui, fijn gesnipperd
  • 1 teen knoflook, fijn gesnipperd
  • 1 rode en 1 gele paprika, in blokjes gesneden
  • 1 klein blikje tomatenpuree
  • 250 ml bechamelsaus, zelf maken of (wanneer je geen zin hebt een pot saus kopen)
  • 100 gr geraspte kaas
  • 3 el olijfolie
  • 1 el kipkruiden
  • 1 tl gedroogde rozemarijn
  • Peper en zout

Directions:

  1. Verwarm de oven voor op 200°. Pak een ovenschaal en bedek de bodem rijkelijk met de aardappelschijfjes. Strooi de rozemarijn over de schijfjes en giet dan de olijfolie er overheen. Hussel alles even goed door elkaar en zorg er dan voor dat de bodem van de schaal goed bedekt is met de aardappel. Zet de schaal voor 20 minuten in de oven. Meng in een schaal de kipblokjes met de kipkruiden.
  2. Smelt ondertussen wat boter in een koekenpan en fruit hierin de uisnippers tot ze glazig zijn. Doe dan de knoflook erbij en laat een minuutje meebakken. Dan doe je de paprika erbij en laat weer een minuutje meebakken. Hierna voeg je gekruide kipblokjes toe en bak de kip mee tot deze gaar is. Ondertussen lekker roeren. Als de kip gaar is, doe je de tomatenpuree erbij, roer je die door en laat alles op laag vuur nog even een minuut of twee doorkoken
  3. Haal de ovenschaal na 20 minuten uit de oven en schep de kip/groente mengsel op de aardappelschijfjes. Verdeel alles gelijkmatig en giet dan de bechamelsaus er overheen. Bedek de saus vervolgens met de geraspte kaas en zet de schaal nog eens voor tien minuten in de oven.
  4. De laatste drie minuten zet je de oven op grillstand zodat je van de kaas een lekker krokant korstje maakt. Hopla! Daar is die ovenschotel met kip, groente en aardappel.
“Lekker zonder poespas; gewoon goede smaken. Doe er nog maar wat te drinken bij, haha!”

Bewaren