Simone's Kitchen

Dagboek van een kneus #1

Langzaam zie ik de wekker van mijn telefoon verschuiven; van 12.15 naar 12.16 en verder. De nachten duren echt zo eindeloos lang als je niet kunt slapen. Moe ben ik wel, maar de pijn in die rottige rib helpt niet mee. Dus word ik veel wakker. Pijnstillers helpen wel maar niet zo erg lang. En elke ondoordachte beweging en je bent weer klaar wakker door een pijnscheut.

Wat ik vooral zo gek vind is dat ik de eerste twee weken wel een beetje ongemak had in die linkerrib maar pas sinds een week of zo is de pijn daar redelijk onhoudbaar. Gekneusd? Gebroken? Ik heb geen idee. Weet alleen wel dat het knap pijnlijk is. Maar  hoe gek dat ik dat gewoon niet gemerkt heb die eerste tijd. Is dat een ingebouwd mechanisme van je lichaam dat je alleen de pijn merkt waar het op dat moment het ergste is? (in mijn enkel dus) Dat je zoveel pijn hebt in ledemaat 1 dat ledemaat 2 maar even wacht op zijn beurt? Of is er ergens iets verdraaid wat nu ineens zeer doet?

Maandag maar even bellen met de dokter of die deuk in mijn rib zorgelijk is of dat ik dat maar gewoon moet uitzingen. Want ja er zit een deuk in. Die voel je duidelijk. Dat kan betekenen dat het gebroken is en niet gekneusd. Maar gekneusd is pijnlijker zegt ‘men’ en nou ja, pijnlijk is het wel. Vermoeiend pijnlijk ook.

Nooit geweten dat je zo uitgeput kunt raken van iets stoms als pijn, maar het is echt zo. Elke beweging kost moeite. Even snel omdraaien kan niet want dan ga ik door de grond. Vooral recht blijven zitten en niet teveel stilzitten wordt er aangeraden met een gekneusde rib. Tuurlijk… Dat is leuk als je kunt lopen en verder al je ledematen kunt gebruiken maar wordt wat lastiger als dat niet kan.

Gisteren al twee uur in de rolstoel rondjes gereden in huis. Heerlijk. Dat idee dat je weer een beetje normaal bent. Al kun je natuurlijk vanuit een rolstoel nog niet zoveel. Is ons aanrecht ineens onhandig hoog (het aanrecht is hoger gemaakt omdat we allebei lang zijn) maar ik heb toch geholpen met het maken van een recept voor mueslirepen. Voel ik me toch weer een beetje een hele pief.

Maar na twee uur moet ik wel weer even bijkomen. En god dat geduld heb ik nog steeds niet hoor. Zo frustrerend! Ik kan mezelf gelukkig wel goed bezighouden. Bloggen doet wonderen voor de tijd. Of dat nou midden in de nacht is, of gewoon overdag. Het zorgt ervoor dat ik een beetje bezig blijf.

En ondanks alles heb ik alweer foto’s gemaakt ook zoals je aan de foto’s hierboven kunt zien. Niet meteen hoe ik het normaal zou doen, maar he… in de beperking toont zich de meester toch?

Vandaag tweede kerstdag en straks komt schoonpapa eten. Gisterenavond hebben we kerstdiner gehad met – jawel – een lekker broodje kroket. Haha… Smaakte prima hoor. ’s Middags hadden we vrienden over de vloer en dus hadden we eigenlijk niet zoveel honger meer. Wellicht het simpelste kerstdiner dat we ooit hebben gegeten! Vanavond gourmetten alhoewel we nog even moeten uitvogelen waar we wat neer gaan zetten. De eettafel staat bommetje vol met bossen bloemen, kaarten en kerststukjes. Geen plek om ook nog een gourmetgeval neer te zetten. Plus ik weet niet of ik al de hele avond aan tafel kan zitten.

We zien het wel! Nog een fijne kerst allemaal!

Delen is fijn!

Simone van den Berg

Simone van den Berg

Foodfotograaf | Food- en travelblogger | Receptontwikkelaar | Natuurvoedingsadviseur | Trainer Hormoonfactor Houdt van gezond en vooral lekker eten en probeert daar een goede balans in te vinden. Woont samen met katten Buffy en Humphrey in het midden van het land.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Subscribe

Schrijf je in voor nieuwe posts via email

Schrijf je in en ontvang een 7 dagen paleo maaltijdplan!