Simone's Kitchen

Stapje voor stapje!

Afgelopen week voor controle in het ziekenhuis geweest en – zoals de orthopeed het zei – hij was gematigd positief. Ongelovelijk dat het alweer ruim zes weken geleden is dat ik geopereerd ben… Time flies (normaal when you’re having fun maar dat even wat minder toch)

Gips ging eraf en het bleek dat de linkerwond aan mijn rechtervoet kapot was gegaan. Oppervlakkig maar wel vervelend want het droogt slecht. Rechts zat mooi dicht gelukkig. Wat ik niet had verwacht is dat er geen nieuw gips omheen hoefde. Alle schroeven zaten op de foto nog steeds mooi op hun plek en waren niet gebroken (ik wist niet eens dat dat kon!) en het bot zag er redelijk goed uit. Dat wil niet zeggen dat het alsnog niet verkeerd kan gaan maar voor nu dus gematigd positief. Yay!

Heerlijk dat het gips er niet meer omheen hoeft, maar ook wel eng, want ineens is het wel heel erg kwetsbaar. Natuurlijk moet ik wel alsnog mijn robocop schoen om, maar die is nu verhuisd van links naar rechts. Omdat de wonden open zijn moet ik het dan elke keer afdekken en dat schiet dan weer niet op met dichtgroeien. Maar als ik een shoot heb dan kan ik moeilijk met een ‘open voet’ aan de slag. (en laten we eerlijk zijn dat ziet er natuurlijk echt niet uit…) Nog afgezien van het feit dat ik dan de hele tijd panisch moet zijn voor het geval er iemand tegenaan loopt. Niet handig dus.

Maar geen gips betekent ook dat ik voorzichtig oefeningen kan doen met rechts. Dat beperkt zich nu nog tot een beetje met mijn tenen ‘wiebelen’ en voorzichtig de enkel flexen. Gaat niet heel soepel hoor. Bovendien is de gehele onderkant van mijn rechtervoet nog steeds gevoelloos dus dat is wel een dingetje. Mijn tenen bewegen gaat ook eigenlijk amper en eentje doet helemaal niet mee… Geduld misschien?

Links mag ik weer belasten alhoewel dat ook beperkt is want tenslotte kan ik rechts niet laten hangen dus krukken is er nog niet bij. Nog even een beetje oefenen met naar beneden hangen denk ik dan maar.

Ondanks dat het gips eraf is, mag ik nog steeds de komende zes weken nog niet belasten. Dus dat is niet veranderd. Mijn been is raar, voelt pijnlijk aan en mijn kuit is ieniemini geworden. Mijn voet is ietsje anders gedraaid en ik kan hem wel terugdraaien maar als je even niet oplet gaat ie vanzelf weer terug. Ik denk een kwestie van spieren oefenen…

Nou goed, we zijn er nog lang niet, maar in theorie kan ik proberen om naar boven te gaan (douchen!!) en als ik eenmaal op krukken kan lopen kan ik ook weer boven slapen… denk ik.

Ik gebruik nu vooral ’s nachts de papegaai veel met draaien om maar niet rechts te belasten en ja die heb je niet in je eigen bed. plus dat ik dan niet ’s nachts naar de wc kan. Dus dat is nog even afwachten hoe het gaat! Wordt vervolgd.

Update: De wond is inmiddels wel nagenoeg dicht gelukkig en mede dankzij het feit dat ik de afgelopen dag het niet heb afgedekt om maar goed te laten drogen. Dat heeft geholpen…

Delen is fijn!

2 comments

  1. Avatar

    Beetje bij beetje en stapje voor stapje vooruit, het is moeilijk omdat het langzaam gaat in onze tijd van snel snel snel maar positief blijven!!! Sterkte Simone.

  2. Avatar

    Dat klinkt allemaal alweer een stuk beter. Je hebt nog een lange weg te gaan, maar het begin is er.
    Blijft de “hardware” zitten of wordt later het allemaal verwijderd?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Subscribe

Schrijf je in voor nieuwe posts via email

Schrijf je in en ontvang een 7 dagen paleo maaltijdplan!