Herfstbladeren stuiven op en de gure wind slaat in mijn gezicht als ik de hoek om mijn straat inloop. Ik huiver en trek de kraag van mijn jas nog wat hoger op.

De regen striemt langs mijn gezicht. In een drafje ren ik de laatste meters naar huis, grijp naar mijn sleutel, open de voordeur en stap de warmverlichte hal in. Ik draai me om, sluit de deur. Door het raampje van de voordeur zie ik de regen opspatten.

“Oh, wat verlang ik naar de zon…”, verzucht ik. En ik denk aan afgelopen zomer, Suriname, het lekkere eten… en saotosoep.
Autumn walk-watercolors

Saotosoep is een van de lekkerste soepen die ik ken. Bovendien ook nog makkelijk om te bereiden. En voor het najaar is het een heel goede soep om aan te sterken, als ik me wat slapjes voel. Of om me tegen guur en naar herfstweer te wapenen.

Met de juiste kruiden en pure ingrediënten als basis maak ik deze soep maar al te graag. Niet in het laatste geval omdat het vreselijk lekker is.

En het maakt het ongedwongen zomergevoel van vrijheid en tijd voor elkaar in me los.

Met wat rijst, gedroogde uitjes, minifrietjes en selderij (soepgroente volgens schoonmama) smult mijn dochter zo een hele kom ‘aansterksoep’ leeg. Vijf jaar terug leerde een Surinaamse dame mij voor het eerst hoe saotosoep te bereiden. Het was een makkie en een succes. Behalve dat we veel lol hadden toen we samen de uien stonden te snijden, vertelde ze mij haar hele familiegeschiedenis. Het werd een hele ‘rijke’ soep, vol herinneringen en geluksgevoel.

Saoto soep

Drie uien
Eetlepel olijfolie
Een kip (liefst biologisch of scharrel-)
Scheutje azijn of sap van twee uitgeperste limoenen
<p>Selderij (vers, twee flinke bossen)
Peterselie (vers, ook een flinke bos)
<p>Laos (een vijftal gedroogde stronkjes)
Sereh (twee doormidden gesneden stelen)
Pimentkorrels (ongeveer 10 bij een flinke soeppan)
Laurierbladen (3 a 4)
Salambladen (3 a 4, gedroogde)
Maggiblad (dus van de planten)
Vegetarische/groentebouillonblokjes (zonder E621 liefst)
Zout/peper
Knoflook

 

Giet in een flinke soeppan een eetlepel olijfolie, verwarm de pan en bak de uien erin tot ze glazig zijn. Was de kip met water en sap van de limoenen of met azijn. (Sommige vinden de kip met vel in de pan meer smaak geven, ik haal meestal iets vel weg, maar niet teveel.)
Doe koud water in de pan erbij, en de (soep)kip. Verwarm dit tot kookpunt. Door laten koken, schuim wegscheppen. Daarna de kruiden erbij, behalve de selderij en de peterselie. Groentenbouillonblokjes erbij, naar smaak peper en zout ook.
Het geheim zit verder in dat als de kruiden goed zijn ingetrokken, de soep al wat uren staat te borrelen op een laag pitje (kip moet echt goed doorgekookt zijn), je de soep laat afkoelen en een nacht koud zet. De volgende dag weer opwarmen, door laten koken.
Een nacht laten staan komt de smaak zeer ten goede.
De verse kruiden: selderij en peterselie wassen en snijden of knippen met een schaar.
Rijst koken in een andere pan, eventueel mihoen frituren (vind ik zelf niet veel toevoegen, maar sommigen vinden het lekker erbij).
Taugé of knapperig laten of afspoelen met gekookt (heet) water. (Maar sowieso goed wassen.) Gele pepers wassen en heel opbakken in een pannetje in olie, eventueel knoflook en ui erbij.
De kip kan je ook nog ‘pluizen’, dus kip uit de pan halen en het vlees van de botten afplukken. In kleine stukjes in een kommetje doen.
Mocht je niet van kip houden, kan je ook uitwijken naar een vegetarische variant. De smaak van de kruiden is wel sterk, alleen de kip maakt het wel tot officiële saotosoep.
Als de bijgerechten klaar zijn, deze in verschillende kommetjes op tafel.
Ieder kan zijn eigen soep samenstellen. Eerst een bord of kom vullen met taugé, selderij, peterselie, rijst, of wat je verder wil, daarna de bouillon pas erover heen schenken.
Peper (gele peper) en ketjap er naar smaak bijvoegen.
Nyan switi!
(Eet smakelijk)

Delen is fijn!