Simone's Kitchen

Workshop viscurry maken Batak stijl

Inkopen doen op de markt

Inkopen doen op de markt

Tijdens ons bezoek aan Toba lake zaten wij op Samosir eiland. De rest van onze groep was die dag op pad om een wandeling te maken maar wij wilden iets anders gaan. En ik had ’s morgens zitten bladeren in het foldertje van onze lodge (Tabo Cottages) en daar stond iets in over een culinaire workshop. Nou daar hoefden we dan niet lang over na te denken, toch? Alleen wilden we het wel nu meteen doen dus de vraag was nog of dat kon. Maar bij de receptie stond de eigenaresse van de tent, een Duitse met de naam Annette en ze pleegde meteen een paar belletjes en een half uur later gingen we op pad.

Batak huis

Batak huis

Annette ging zelf mee naar de markt en zorgde ervoor dat wij met de juiste ingredienten weer verder gingen. Annette ging terug naar de lodges en de chauffeur bracht ons naar onze plek van bestemming; een authenthiek Batak huis. Dat lag best vrij afgelegen zoals je wellicht kunt zien aan de foto hierboven en het was een beetje onwennig wel. Want dan sta je dus ineens als grote Europeanen in een huis dat duidelijk gebouwd is op veel kleinere mensen.. Haha.. Eerst weer naar buiten echter om in de tuin nog wat essentiele dingen te plukken zoals sereh en tapiocablad.

Ons 'keukenblok'

Ons ‘keukenblok’

Je hoort natuurlijk wel vaker over ‘authenthieke ervaring’ dit en dat en dan blijkt vaak dat het toch opgezet is voor toeristen en dat gevoel had ik hier absoluut niet. We waren slechts met zijn tweeen en de vrouw (sorry maar haar naam blijft me steeds ontglippen. Kan het niet onthouden!) en haar dochters woonden hier. Ze doet de workshops om een centje bij te verdienen want ze is weduwe. En met vier dochters moet dat toch niet eenvoudig zijn.

Pellen, schoonmaken, snijden, malen

Pellen, schoonmaken, snijden, malen

Op het menu stond een viscurry (de vis leek een beetje op tilapia maar was waarschijnlijk een Nila, die in de regio veel gekweekt wordt) dus eerst aan de gang om alle onderdelen voor de currypasta te maken; knoflook, ui, geelwortel (en ja hoor die mocht ik schoonmaken… Mijn vingers zijn nog maar nét van het geel verlost… Haha), kemiri, sereh, galangal, chili en dergelijke. Een gewone vijzel wordt er hier niet gebruikt maar een soort platte versie. Ik weet niet hoe het op Sumatra heet maar op Java is het een Tjobek (Esmee heeft er eentje dus vandaar dat ik dat weet)

Kemiri noot stuk slaan

Kemiri noot stuk slaan

En hier kun je kemiri noten ook kopen maar dan zijn ze al gepeld. Wij moesten de buitenkant eerst kapot slaan. Een soort home made notenkraker. Een speciaal stokje en dan maar rammen op de steen. De kemiri noten worden vervolgens gemalen en geven dat romige aan de curry.

Hetzelfde geld voor de kokosmelk. Denk je toch dat je een blikje kokosmelk kunt kopen he… Neu…. Eerst hak je de kokosnoot doormidden, laat de ‘melk’ (is niet wit overigens mocht je dat denken, maar lijkt maar op een helder sap) eruit lopen en dan ga je met een schraper alle kokos uit de noot schrapen.

Tom aan het kokosschrapen

Tom aan het kokosschrapen

Vervolgens doe je water bij het kokos schraapsel en dat kneed je tot er ‘melk’ uitkomt. Dit giet je af, zeeft het en dan doe je hetzelfde process nog een keer om zoveel mogelijk melk uit de kokos te halen.

Kneden van de kokos om de kokosmelk te maken voor de curry

Kneden van de kokos om de kokosmelk te maken voor de curry

Daar sta je toch niet bij stil he als je een blikje uit het schap haalt! Wel heel leuk om te zien hoe je dat dus van begin af maakt. Dat is trouwens de chauffeur die je ziet zitten kneden. Die hielp ook gewoon mee met koken.

Vis in de pan

Vis in de pan

Voor het koken wordt er van oudsher normaal gesproken op een open vuur gekookt, maar in dit geval was er een vuur geweest in de keuken waardoor die lichtelijk onveilig was geworden. Van een toerist hadden ze een kookstel gekregen en daar werd nu op gekookt in plaats van in de keuken. Enne… ik ben in de keuken geweest; ik ben blij dat we daar niet kookten want dat zag er inderdaad niet echt veilig uit! De vloer was verzakt en beschadigd. Hoe dan ook; open vuur, gasstel… het eindresultaat was hetzelfde; een viscurry.

batakkoken4

Nu moet je weten dat ik geen fan ben van graten en hier wordt een vis nagenoeg altijd gemaakt met alles erop en eraan minus de ingewanden. En omdat het natuurlijk allemaal door elkaar heen zat was het lastig eten. De graten zijn ook niet kinderachtig dus je wilt ze ook niet doorslikken want dan heb je echt bijzonderheden. Dus dat maakt het dan niet fijn om te eten, maar goed de smaken waren ok en uiteindelijk was het leukste voor ons niet het eten, maar het zien hoe het eten traditioneel gemaakt wordt.

Ze zei ook dat dit soort gerechten in haar eentje bijna niet te doen zijn. En ik begrijp waarom als je alles vanaf het begin moet maken. Tel even bezoek aan markt en plukken uit eigen tuin op bij het geheel. Ben je zo een halve dag bezig voor een beetje curry!

7 comments

  1. Dat klinkt fantastisch! Volgens mij noemen ze het in Indonesië geen curry. Het is gewoon een bumbu (of boemboe, want over spelling doen ze niet moeilijk… Haha) voor vis.

  2. Dit is echt geweldig, wat een onwijs vette ervaring! Al zou ik een curry met visgraten erin ook niet geweldig vinden, maar dat doet niets af aan de ervaring.

  3. Prachtige foto’s Simone en super ervaring!

  4. En… smaakte het lekker ?
    Je kunt er ook een makkelijker versie van maken door bevroren kabeljauwfilets te gebruiken. En dan lekker laten pruttelen..
    Prachtige foto’s weer!

  5. Pingback: Lekker eten op reis: Hoe culinair is jouw vakantie? | Simone's Kitchen

  6. Pingback: De veelzijdigheid van Sumatra | Simone's Kitchen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Subscribe

Schrijf je in voor nieuwe posts via email

Schrijf je in en ontvang het eerste hoofdstuk uit Heerlijke Chaos