Simone's Kitchen

Ik ben in de overgang…

Het moet maar eens gezegd worden: ik zit midden in de overgang. Dat dus… Dan weet je meteen wat een oude muts ik al ben (met excuus aan iedereen die mijn leeftijd al gepasseerd is.. 🙂 ) Haha.

Maar goed die overgang dus. Al jaren weet je natuurlijk dat het eraan zit te komen en maak je je zorgen over hoe jij erop gaat reageren. Want dat varieert enorm per persoon. En veel van de verhalen die je hoort kloppen niet, of laat ik het zo zeggen:het hoeft niet perse zo te gaan zoals ‘men’ zegt. De lijst met bijverschijnselen van de overgang zijn enorm. Ik heb het even niet over de lichamelijke veranderingen zoals botontkalking en dergelijke, want die kan ik niet zien en dus kan ik daar weinig zinnigs over zeggen.

De eerste mededeling die ik kreeg was dat het gelijk zou opgaan met de overgang van je moeder. Qua begin en eind enzo. Dus even gecheckt bij mams en die was vrij vroeg in de overgang. Dus dat klopte al niet. Dan ga je lezen op het internet (vaak een slecht idee overigens) wat de symptomen zo ongeveer zijn en de lijst is eindeloos. Van depressies tot stemmingswisselingen tot opvliegers tot eerder genoemde bot-ontkalking. Pfft, waarom is het ook alweer leuk om een vrouw te zijn?

Inmiddels ben ik denk ik al een paar jaar in de overgang. Ik heb er relatief weinig last van dus dan is het moeilijk om aan te tonen wanneer het is begonnen. Altijd een handig hulpmiddel is de menstruatie, want die was bij mij het eerste symptoom. Het werd namelijk onregelmatig. En je moest eens weten hoe blij ik daarmee was na het ongeluk! Want toevallig was ik toen al sinds juli niet meer ongesteld geweest. En kwam het pas weer in januari, maar toen kon ik alweer een beetje bewegen. Ik zal de details besparen maar elke vrouw kan zich daar waarschijnlijk wel iets bij voorstellen. Dat je niet ongesteld wilt zijn als je aan bed bent gekluisterd!

Opvliegers

Ja hoor die heb ik af en toe. Het gaat met vlagen. Een jaar geleden was het erg. Vooral ’s nachts wakker worden badend in het zweet terwijl het misschien -10 is buiten. Of – en die is nog veel erger – een gesprek hebben met een potentiële opdrachtgever en dat je dan ineens voelt dat je zo rood als een biet wordt. En dat gebeurd dan geheid met een vent. Waarop ik me dan druk ga maken of die vent dan misschien denkt dat ik een spontane crush op hem heb en daarom ‘bloos’. Waarop ik het dan nog warmer krijg. Ja, ja, de problemen van een muts in de overgang!

Stemmingswisselingen

Die zijn misschien nog wel het ergste. Want je voelt je het ene moment prima en happy en het volgende moment ben je gewoon bloedlink. Wil je iemands hoofd er het liefste afbijten en – nog erger – je beseft je ook nog eens dat er nu iets heel irrationeels gebeurd. Het is bijna als een opvlieger; je voelt het aankomen en je voelt het weer wegebben. Ook erg prettig voor de mensen die dan toevallig in de buurt zijn. Oops… Sorry!

Slapeloosheid

Met stip een van de vervelendste verschijnselen van de overgang want jeetje wat kan een nacht lang duren als je niet kunt slapen!! Dat je elk half uur op de wekker kijkt, klaarwakker bent en de volgende ochtend zwaar in slaap valt. Meestal zo ongeveer een half uur vóór de wekker gaat. Zodat je compleet geradbraakt bent. Waardeloos dus. Bewegen is een goede remedie maar ja daar heb je verrekte weinig aan als je niet zo best kunt bewegen op het moment. Dat dus…

Inwendige veranderingen

Bleef het bij wat uitwendige “dingetjes” dan was het nog tot daar aan toe, maar die inwendige verschijnselen zoals botontkalking en dergelijke zijn misschien nog wel erger, want daar heb je geen inzicht in en hoe erg het is weet je dus niet. Ook hier is beweging weer uitermate belangrijk. Ik heb dat overigens live gezien nu op de röntgenfoto’s want door mijn inactiviteit van de afgelopen maanden is de botdichtheid veranderd. Dat kun je goed zien op een röntgen. Ook in dit geval is beweging dus van essentieel belang. Ik doe mijn uiterste best om dat weer op te schroeven aan deze kant!

En dan heb je nog de mogelijkheid tot depressies, vermoeidheid, geheugenproblemen en de lijst gaat door. Gelukkig heb ik daar (nog?) geen last van dus je kunt weinig anders doen als vrolijk door gaan met het leven. Maar echt, oud worden sucks… Ik vind er echt niks aan om ouder te worden.

Een volgende keer ga ik kijken naar de oplossingen voor de overgang problemen. Hoe kun je het zo makkelijk mogelijk maken… Voeding die je beter wel of niet kunt nemen enzovoort… En tips zijn van harte welkom dus laat maar horen!

 

Delen is fijn!

7 comments

  1. Avatar

    Persoonlijk heb ik nog geen ervaring met de overgang maar wel met het begeleiden van mensen in mijn praktijk met overgangsklachten.

    Stress vermijden is een hele belangrijke.
    Daarnaast kunnen volgende dingen ook nog helpen: voldoende verzadigde vetten (kokosolie en roomboter), en omega 9 vetten eten (olijfolie, avocado), jodium eten (zeekraal, zeewier en witte vis), koffie en alcohol beperken en suikers en snelle koolhydraten vervangen door trage glutenvrije koolhydraatbronnen.

    Wel fijn dat je er op zich niet zoveel last van hebt!

    • Simone

      Ah dankjewel voor de info Leen! Ik heb het boek van Ralph Moorman: Hormoonbalans voor vrouwen.
      Ik wil sowieso mijn voedingspatroon weer eens onder de loep nemen maar heb besloten om dat te doen nadat ik klaar ben met de fotografie voor mijn boek. Is niet te doen om dat nu te doen. Haha… Maar inderdaad het is nog goed te doen dus dat is wel heel fijn!

  2. Avatar

    Ik ben ook in de overgang. Hoe lang? Geen idee, ik slikte tot afgelopen oktober de pil. In ieder geval menstrueer ik niet meer sinds oktober, dat vind ik al een groot pluspunt. Mijn moeder was begin 40 in de overgang. Het zou dus kunnen zijn dat ik de pil veel te lang geslikt heb. Mijn zus is drie jaar ouder en zit nog volop in de overgang (en heeft de pil nooit geslikt) Het moeder – dochter verhaal klopt bij haar dus niet. Mijn moeder is er goed doorheen gerold. Mijn zus heeft ook weinig last.
    Ook mij gaat het tot nu toe vrij goed af. Ik heb soms opvliegers, slaap 2 of 3 dachten niet goed en daarna weer wel. Heb soms watten in mijn hoofd i.p.v. hersens. Ben ik vaak moe, maar dat is al lang. Eigenlijk niets dat niet te behappen is. Ik ben daar blij om, want ik heb een vriendin die echt jarenlang ziek is geweest.

    • Simone

      Ah ja als je de pil slikt merk je het natuurlijk veel minder. Ik ben gesteriliseerd al 16 jaar geleden dus geen hormonen die iets tegenhouden. Het lijkt me vreselijk als je er zo ziek van bent. Je hoort inderdaad genoeg horror verhalen!

      • Avatar

        Ik zei van de week nog tegen mijn vriend dat als ik alles had geweten ik me 10 jaar geleden had laten steriliseren. Maar ja, dat is ge…. achteraf.

        • Simone

          Haha. Ja, ik kon geen kinderen krijgen dus misschien een rare reactie om je dan te laten steriliseren maar ik wilde niet het risico lopen dat ik ineens tig jaar later wél zwanger zou worden. (Met alle risico’s van dien) En het is ook wel goed zo. Dus die sterilisatie was fijn. Ik reageerde al nooit zo lekker op de pil ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Subscribe

Schrijf je in voor nieuwe posts via email

Schrijf je in en ontvang een 7 dagen paleo maaltijdplan!