Even een snelle update met betrekking to mijn ‘No sugar’ uitdaging. Ik zit alweer in week drie, nog maar 5 weken te gaan… Pfft. Ik heb niet de makkelijkste periode uitgekozen om te besluiten voorlopig even geen suiker tot me te nemen. We hebben de ene zoete shoot na de ander. Van taarten tot andere lekkernijen en dinsdag was misschien wel de ultieme kwelling met kokosballen van de Pieman. Kennen jullie die? Nou ja, laat ik het zo zeggen; ik vind die echt hééérlijk en als ze dan vers voor je neus worden gebakken… Dat is niet eenvoudig… Dus vind ik mezelf ergens ook wel best stoer dat ik dan toch sterk ben gebleven en helemaal niks heb gesnoept.

Chocola! Onder mijn neus nog wel....

Chocola! Onder mijn neus nog wel….

Maar een foutje is er zo ingeslopen. Tussen de middag had Tom verse sinaasappelsap gehaald en voor ik er erg in had (ik had dorst dus he) had ik al een glas sap op. En fruit is ook niet toegestaan de komende weken. Nou ja, opstaan en weer doorgaan he.

Wandelen gaat redelijk. Het komt er niet elke dag van (meestal op de dagen dat ik al een paar kilometer voor mijn werk heb heen en weer gerend..) maar we gaan zeker een paar keer per week een uurtje de deur uit.

Afkickverschijnselen zijn er eigenlijk nog steeds niet. Voel geen verschil, heb geen hoofdpijn of onbedwingbare neiging om suikerdingen te eten. Ja tuurlijk baal ik wel even als ik niet mijn tanden kan zetten in zo’n knapperige suikerbal, maar verder alles goed. Zo goed zelfs dat ik me een beetje afvraag waarom ik hier eigenlijk aan begonnen ben. Ken je dat? Vol goede moed begin je ergens aan en dan is het ergens nog makkelijker als je wel ontwenningsverschijnselen hebt. Dan weet je dat je het ergens voor doet.

Nu goed, we ploeteren dapper door en we zien wel hoe het verder loopt!

 

 

Delen is fijn!