Simone's Kitchen

Hoe persoonlijk moet/mag een blog eigenlijk zijn?

Hart op de tong

Ik ben nog wel eens het type flapuit. Als me iets dwars zit dan merk je dat. Niet alleen face to face, maar ook hier. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar. Niet dat ik alles deel hier hoor. Het blijft natuurlijk een medium waarbij je je altijd bewust moet blijven van het feit dat ‘de wereld’ met je meekijkt. Dus als ik een flinke woordenwisseling heb gehad met Tom (om maar wat te noemen) ga ik dat niet vertellen. Als ik een slechte ervaring heb met een klant, ga je dat hier ook niet terugzien. Zeker niet gezien het feit dat is gebleken dat heel veel klanten lekker meelezen.

Dat levert dan overigens best wel eens een beetje een ongemakkelijke situatie op. 🙂 Maar dat is echt zelden hoor. De meeste klanten vinden het alleen maar leuk, maar goed, wel iets om je continue bewust van te zijn en te blijven.Dus ik deel niet alles. Maar wel veel. Soms niet en soms wel. Ik heb niet altijd zin om een heel verhaal te tikken dus soms is het kleine intro, recept en dan klaar. Dat werkt voor de meeste mensen prima lijkt me.

persoonlijk

Slap lul verhaal of toch liever een recept?

Je komt hier voor de recepten in de eerste plaats denk ik. Niet voor die slappe lul verhalen van mij. Maar ja ik vind het wel fijn om die uitlaatklep te hebben. Zeker in de periode dat het niet zo goed ging en ik flink in de kreukels zat was het héél fijn om mijn onzekerheden en vooruitgang(etjes) hier te delen. De reacties en bemoedigende woorden betekenen op zo’n moment veel. Heel veel. Als bloglezer zie je dat misschien heel anders. Ik weet eigenlijk niet hoe het voelt van de andere kant.

Ik lees natuurlijk ook blogs van mijn collega’s. Maar vaak ken ik die persoonlijk en dat is dan toch weer anders. Tom moet er soms ook nog wel eens aan wennen als hij op de markt wordt aangesproken door een wildvreemde “Hoe is het nu met Simone?” De eerste paar keren dat dat gebeurde kwam hij elke keer thuis en vroeg dan waar ik die of die persoon van kende. Hahaha…. En nu heeft hij er zelf ‘last’ van. ‘O dus jij bent dus de dude?” (weet niet of ze dan teleurgesteld zijn of niet. Dat vertellen ze er nooit bij natuurlijk)

Wat vind jij?

En ik vroeg het me gewoon af eigenlijk. Wat vind jij van persoonlijke verhalen op blogs? Lees je die graag of vind je er helemaal niks aan? Vind je het interessant of zal het je aan je ‘je-weet-wel’ roesten? Even voor de goede orde: als iedereen nu gilt dat die persoonlijke verhalen echt niet kunnen, dan eh… ga ik het niet veranderen. Daar gaat het niet om. (overslaan is tenslotte altijd een optie) Ik ben gewoon oprecht benieuwd wat ‘men’ er van vind.

Dus bij deze: hoe persoonlijk moet of mag een blog voor jou zijn?

 

 

Delen is fijn!

Simone van den Berg

Foodfotograaf | Food- en travelblogger | Receptontwikkelaar | Natuurvoedingsadviseur | Trainer Hormoonfactor | Momenteel in opleiding tot Oersterk Coach. Houdt van gezond en vooral lekker eten en probeert daar een goede balans in te vinden. Woont samen met katten Buffy en Humphrey in het midden van het land.