Hoe persoonlijk moet/mag een blog eigenlijk zijn?

Hart op de tong

Ik ben nog wel eens het type flapuit. Als me iets dwars zit dan merk je dat. Niet alleen face to face, maar ook hier. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar. Niet dat ik alles deel hier hoor. Het blijft natuurlijk een medium waarbij je je altijd bewust moet blijven van het feit dat ‘de wereld’ met je meekijkt. Dus als ik een flinke woordenwisseling heb gehad met Tom (om maar wat te noemen) ga ik dat niet vertellen. Als ik een slechte ervaring heb met een klant, ga je dat hier ook niet terugzien. Zeker niet gezien het feit dat is gebleken dat heel veel klanten lekker meelezen.

Dat levert dan overigens best wel eens een beetje een ongemakkelijke situatie op. ๐Ÿ™‚ Maar dat is echt zelden hoor. De meeste klanten vinden het alleen maar leuk, maar goed, wel iets om je continue bewust van te zijn en te blijven.Dus ik deel niet alles. Maar wel veel. Soms niet en soms wel. Ik heb niet altijd zin om een heel verhaal te tikken dus soms is het kleine intro, recept en dan klaar. Dat werkt voor de meeste mensen prima lijkt me.

persoonlijk

Slap lul verhaal of toch liever een recept?

Je komt hier voor de recepten in de eerste plaats denk ik. Niet voor die slappe lul verhalen van mij. Maar ja ik vind het wel fijn om die uitlaatklep te hebben. Zeker in de periode dat het niet zo goed ging en ik flink in de kreukels zat was het hรฉรฉl fijn om mijn onzekerheden en vooruitgang(etjes) hier te delen. De reacties en bemoedigende woorden betekenen op zo’n moment veel. Heel veel. Als bloglezer zie je dat misschien heel anders. Ik weet eigenlijk niet hoe het voelt van de andere kant.

Ik lees natuurlijk ook blogs van mijn collega’s. Maar vaak ken ik die persoonlijk en dat is dan toch weer anders. Tom moet er soms ook nog wel eens aan wennen als hij op de markt wordt aangesproken door een wildvreemde “Hoe is het nu met Simone?” De eerste paar keren dat dat gebeurde kwam hij elke keer thuis en vroeg dan waar ik die of die persoon van kende. Hahaha…. En nu heeft hij er zelf ‘last’ van. ‘O dus jij bent dus de dude?” (weet niet of ze dan teleurgesteld zijn of niet. Dat vertellen ze er nooit bij natuurlijk)

Wat vind jij?

En ik vroeg het me gewoon af eigenlijk. Wat vind jij van persoonlijke verhalen op blogs? Lees je die graag of vind je er helemaal niks aan? Vind je het interessant of zal het je aan je ‘je-weet-wel’ roesten? Even voor de goede orde: als iedereen nu gilt dat die persoonlijke verhalen echt niet kunnen, dan eh… ga ik het niet veranderen. Daar gaat het niet om. (overslaan is tenslotte altijd een optie) Ik ben gewoon oprecht benieuwd wat ‘men’ er van vind.

Dus bij deze: hoe persoonlijk moet of mag een blog voor jou zijn?

 

 

Ontvang gratis het eerste hoofdstuk van Heerlijke Chaos!

Als je je inschrijft voor de emaillijst ontvang je - behalve de regelmatige nieuwsbrief - gratis alle 12 recepten en foto's uit het eerste hoofdstuk (Slow) van mijn boek Heerlijke Chaos!

We sturen geen spam. Uitschrijven kan op elk moment Powered by ConvertKit
Simone van den Berg

Simone van den Berg

Food- and travelblogger. Houd van goed eten (wie niet?) Reist ook graag de wereld over om smaken en culturen te ontdekken. In het dagelijks leven foodfotograaf, receptontwikkelaar , reisfanaat en kattengek. Soms op een missie om gezonder te gaan leven. Altijd dan weer afgewisseld met perioden van belachelijk decadente desserts. Woont samen met Tom (aka de dude) en hun twee katten Humphrey en Buffy in het midden van het land.

19 comments

  1. Ik kom eerlijk gezegd voor je recepten. Maar kort introotje over hoe je tot het recept kwam, vind ik wel gezellig hoor. ๐Ÿ™‚ Kort dus hรจ, dat is wat anders dan een lul-verhaal hahaha

  2. Ik vind het altijd wel gezellig, ik volg ook vooral foodblogs als dat kletspraatje er ook een beetje inzit. Ik ben niet zo van de vlogs maar vind het wel leuk om jou/jullie steeds beter te leren kennen. En inderdaad een hart onder de riem te steken bijvoorbeeld. Want hoe gaat het nu met het sporten? ๐Ÿ˜‰ Wist je trouwens dat er ook plantaardig eiwitpoeder is, gemaakt van bijvoorbeeld rijst of kikkererwten. Liefs Sabine

  3. Kort introotje vind ik het leukst. Succes nog!

  4. Ik vind het ook altijd wel leuk om iets persoonlijks te lezen, maar dat hoeven niet hele lange stukken te zijn. En kort verhaaltje voor een recept of af en toe een persoonlijk artikel, dat vind ik prima en ik krijg dan ook altijd wat meer binding met een blog.

  5. Ik mag de persoonlijke verhalen wel. Zonder kan je net zo goed een kookboek lezen. Ik vind het fijn om te zien wat mensen roert en beweegt, waarom juist iets gekozen is of waarom niet.
    Misschien komt het doordat mijn wereld niet zo groot is als ik zou willen, mijn lijf stelt me in staat te werken en naast het werk is er geen ‘lepel’ meer over om dan nog veel te doen behalve het allernoodzakelijke.
    Daarnaast heb ik een paar lastige voedselallergieen, juist door de stapjes richting vegetarisch of juist anders dan gewoon heb ik ook wat meer inspiratie. En ja, de blog raakt soms ook hard. De dudefood dinsdag met het eerbewijs was er een. “Lief, jij kwam toch ook altijd in de Sam Sam?” “Ja” En toen bleek dat mijn partner het viertal goed kende, flink geschrokken was en heeft de hele avond verhalen opgehaald. En daar ben ik blij mee. Niet met de aanleiding, maar wel de avond die persoonlijk was en erg close was.
    Dus wat mij betreft, ga zo door!

  6. Leuke vraag! Ik vind dat een blog wel een beetje persoonlijk mag/moet zijn, anders kan je net zo goed een recept van de Allerhande kiezen ofzo. Het is juist leuk om te lezen/zien wie er nou precies achter de blog zit! Maar inderdaad zoals je zelf zegt, wel tot een bepaalde hoogte ๐Ÿ˜‰ Niet alles hoeft op internet te staan. Als iemand het niet leuk vindt om het persoonlijke stuk te lezen kunnen ze gewoon lekker door scrollen toch?!

  7. Mag best een persoonlijke noot in zitten hoor. Anders kan je idd ook een kookboek pakken. Het is best leuk om de mens achter de blog te leren kennen.ย 

  8. Persoonlijke noot hoort wat mij betreft wel echt bij een foodblog hoor; lekker erin houden dus.

  9. Ik vind het persoonlijke ook wel heel leuk hoor.
    Ook om te weten in welke “fase” je je bevindt met eten ๐Ÿ˜‰

    En m’n complimenten dat je zo echt gebleven bent. Natuurlijk zit er vast wel eens een gesponsord iets bij (??? Toch, kan het me ven niet voor de geest halen!), maar dan maak je er nog een “Simone-gerecht” van.
    Persoonlijk vind ik dat sommige andere goede foodblogs aan hun populariteit ten onder gaan. Zitten soms hele slechte blogs tussen…

    • Simone van den Berg

      He Patricia! Dankjewel voor je antwoord. Daar is blijkbaar niet iedereen het mee eens (zie reactie van ene Yves op het stuk van Tom over Taste Club..:)) En ja er zit inderdaad wel af en toe een gesponsorde post bij (staat er altijd bij hoor) maar we proberen het altijd in dezelfde stijl als de rest van het blog te houden. En dat zeker niet de overhand te laten nemen.

  10. Hoi Simone,

    Zelf ben ik vaak aan het rondneuzen op blogs. Wij leveren drukwerk op de authentieke manier, en krijgen veel diverse opdrachten. Fotografie is daarbij uiteraard een belangrijk element. Zelf kook ik graag, en dus spreken recepten me aan.
    De leukse blogs zijn toch degenen die persoonlijker zijn. Een recept met een eigen verhaal bijvoorbeeld, spreekt me veel meer aan dan kil de ingredienten neerschrijven!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *