Simone's Kitchen

Californie…. in de US of A 2006

Viva Las Vegas!

‘Nee, ik ga echt niet naar Amerika! Dat lijkt me helemaal niks… Hypocriet gebeuren en weinig te zien.’ Dat was een beetje het standaard commentaar wat ik kreeg als ik eens voorzichtig opperde om een vakantie in de US te houden. Want volgens manlief was dat helemaal niks. Drie keer niks. Ik moest in die tijd regelmatig voor mijn werk (ik werkte toen bij Nike) naar Portland en ik was langzamerhand toch wel een beetje verliefd geworden op die stad. En het leek mij een goed idee om eens iets meer van het land te zien. Uiteindelijk zwichtte Tom (natuurlijk) voor mijn verpletterende overtuigingskracht en in 2006 was het dan zo ver en gingen wij in mei voor twee weken naar Californie.

Autootje gehuurd

Van tevoren had ik een auto gehuurd en een hotel geboekt voor de eerste twee nachten in Las Vegas. Daarna zouden we op de bonnefooi gaan rondreizen. Zoals nogal vaak in Amerika kun je natuurlijk overal een ‘upgrade’ krijgen en uiteraard was dat ook het geval bij onze auto. Leuk zo’n cabrio… Jammer dat het weer niet echt heeft meegezeten! Maar dat even terzijde; Las Vegas was dus onze eerste bestemming en we hebben onze ogen uitgekeken. Wat een gekkenhuis! Mensen die dag en nacht in de – niet van daglicht voorziene – gokhallen rondlopen en waar je dus met gemak vroeg in de ochtend ladderzatte feestgangers tegen kunt komen in hun avondkleding… Bizar, maar wel erg leuk om gezien te hebben. Twee nachten vonden wij in ieder geval meer dan genoeg. Maar het is maar net waar je van houdt.

Venetie in Las Vegas

Vanaf Las Vegas zijn we dwars door Death Valley gereden onderweg naar Yosemite en hebben ook in Death Valley zelf ergens overnacht. Er is daar maar 1 plek om te slapen dus niet zo ingewikkeld, maar ik vond het toch best een beetje spannend hoor. Je krijgt al allerlei waarschuwingen van tevoren om je airco uit te zetten (lekker dan!) om oververhitting van de auto te voorkomen. Een GPS signaal is er absoluut niet, dus als je panne krijgt in Death Valley…. Dan heb je echt wel bijzonderheden. Ik weet niet meer hoe lang we door de vlakte zijn gereden maar we zijn denk ik welgeteld twee auto’s tegengekomen in die uren. En het heet natuurlijk ook niet voor niks Death Valley… Toch?

Ja hoor, ook wij doen even het standaard toeristische kiekje!

Van Death Valley zijn we een aantal dagen verbleven in Yosemite. Natuurlijk een vreselijk toeristisch park, maar toch alsnog behoorlijk indrukwekkend en zeker een aanrader als je in de buurt bent. Ik had natuurlijk ook weer de mazzel dat ik daar ongenadig hard mijn kleine teen tegen de muur stootte en vervolgens kon ik de komende week amper lopen… En geen schoenen aan! Schiet niet op natuurlijk. Programma aangepast!

Van Yosemite zijn we doorgereden naar San Francisco. Had ik toen geweten wat ik nu weet dan denk ik dat we hele andere dingen daar hadden gedaan, maar de ‘foodie’ in ons was toen nog niet ontwaakt en we hebben er uiteraard een bezoekje gebracht aan Alcatraz en het iets minder plezierig ruikende Pier52 (waar de zeeleeuwen verpozen)

Het laatste goede weer hebben we ook in San Francisco gehad, daarna ging het heel snel bergafwaarts en was het voornamelijk regen. Het helpt dan niet mee als iedereen je verteld dat het echt vreemd is die regen in mei en dan nog wel in Californie… Tuurlijk…. fijn om te weten hoor! 🙂 Vanaf Frisco zijn we langs de kust gereden via route 1 naar Portland waar we een bezoek hebben gebracht aan een collega van me die daar woonde en waarna we weer door zijn gereden naar Seattle. Om vanaf daar weer terug te vliegen.

Als je de kans hebt om een bezoek te brengen aan Portland dan kan ik dat zeker aanraden. En een bezoek brengen aan Powell books! (maar je bent gewaarschuwd want zelden ga je zonder overgewicht in je koffer terug daarna!)

San Francisco

Qua eten; de meeste clichés die je kent over Amerika waren – in die tijd in ieder geval – helemaal waar. De porties waren idioot groot met als dieptepunt een bezoek aan een Italiaans restaurant in San Francisco. Ik bestelde daar een risotto en kreeg een bord met zo ontzettend veel erop dat een gezin ervan had kunnen eten. Ik at het kopje van de berg risotto af en zat vol. Aan mijn bord kon je niet zien dat er wat af was! Ik kan me met de beste wil ter wereld niet voorstellen dat er iemand is die dat wel op krijgt.

O en wat te denken van de pizza die we kregen voorgeschoteld ergens onderweg… We hadden een medium pizza besteld (met zijn twee) want je weet hoe dat gaat met pizza in de US en wat denk je wat we voorgeschoteld kregen? Omdat ik in die tijd blijkbaar nog niet het foodfotografie virus te pakken had en er dus geen enkele foto van mijn eten is te vinden (!) heb ik voor jullie dit prehistorische filmpje… starring Tom Gerrets en de pizza… (nou ja zo interessant is het niet natuurlijk maar kun je even de pizza maat zien!)

Delen is fijn!

Simone van den Berg

Foodfotograaf | Food- en travelblogger | Receptontwikkelaar | Natuurvoedingsadviseur | Trainer Hormoonfactor | Houdt van gezond en vooral lekker eten en probeert daar een goede balans in te vinden. Woont samen met katten Buffy en Humphrey in het midden van het land.

1 comment

  1. Ohhh leuk! Ik was er ook in 2006 en wil nog dagelijks terug 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.