Simone's Kitchen

Bloggerstress en meer

Het leven van een blogger is eigenlijk best een beetje raar soms. Je begint ooit een blog, leuk om receptjes te delen met je vrienden en familie en ineens komen er zomaar vreemde mensen op je site kijken. En krijg je ‘volgers’ en voor je er erg in hebt zijn er duizenden mensen die op je blog langs komen per week of per dag zelfs. Het bloggen zelf doe je nog steeds omdat je het vooral leuk vindt. Je maakt nieuwe recepten, fotografeert die zo mooi mogelijk en daar schrijf je dan weer een stukje over. Of je ontdekt nieuwe producten die je wilt delen met de rest van de wereld.

Foto uit het boek 'Food2Run'

Foto uit het boek ‘Food2Run’

Maar het vreemde van een “persoonlijk” blog is dat je lezers op een gegeven moment een mening hebben over wat jij zou moeten schrijven. Je wordt als het ware een beetje publiek bezit. En ook dat is prima. Je krijgt comments en die lees je allemaal met veel plezier. Maar vroeg of laat krijg je een negatieve comment. Iemand die vindt dat je te commercieel bent, die je recept ‘ruk’ vindt of gewoon iemand die last heeft van enige vorm van afgunst. En ook dat hoort erbij. Ook al kan ik soms echt wakker liggen van een nare opmerking van iemand. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar.

En dan heb je daar die ellendige statistieken… Want ben je in het begin al blij als oom Kees en tante Sofietje langskomen, uiteindelijk wil je meer. Méér bezoekers, meer pageviews, meer hits. Want dat geeft voldoening, een soort van bevestiging dat wat je doet, ook echt leuk wordt gevonden door andere mensen. De ellende met bezoekers aantallen is natuurlijk dat die fluctueren. Soms heb je er wat meer, soms heb je er wat minder. Waar dat aan ligt is – voor mij – geen touw aan vast te knopen. Dus probeer ik dat los te laten en gewoon nog steeds te doen wat ik leuk vind.

Is het glas nou half vol of half leeg....

Is het glas nou half vol of half leeg….

In de media kom je verhalen tegen over medebloggers die in razend tempo populair geworden zijn. Die binnen twee jaar 100.000 (unieke) bezoekers per maand hebben opgebouwd. Die hun baan aan de wilgen hebben gehangen en full time voor het bloggen gaan. En dat is super, want je gunt het je collega bloggers, maar stiekem steekt het ook wel eens een beetje. Waarom hebben zij zoveel volgers en ik niet? (*lees op jammerende toon*)

Dus ook dat probeer je los te laten, want afgunst op de buren, daar is nog niemand beter van geworden. 🙂 Maar soms, heel soms, slaat dan die twijfel toe.. Schrijf je een stukje of maak je een recept en vraag je je af of er überhaupt nog wel iemand op zit te wachten. De maand mei is – statistiek technisch – geen hele goede maand hier op Simone’s Kitchen. Dat is best verklaarbaar omdat we druk zijn geweest met van alles behalve bloggen en veel van de ‘nieuwe’ content die hier langs kwam deze maand is ‘oude content’ die over is gekomen van Paper Travels. Dus minder nieuwe recepten.

Dus daar maak je je niet druk om, want dat hoort erbij toch? Totdat je dan ineens een verhaal leest over weer een andere collega blogger die in de maand mei statistieken door het plafond zien gaan en opnieuw heb je dan weer die twijfel. Wat doe ik verkeerd?

En dan is er altijd weer dat stemmetje in mijn hoofd die roept ‘Je blogt toch omdat je het leuk vindt? Wat loop je dan te miepen over statistieken!’ en dat andere stemmetje die dan roept ‘Jaaaa maar als niemand het meer leest wat is dan nog het nut he?’ Niemand in dit verhaal is een uitermate flexibel begrip overigens… Hahaha..

Het is ook vast een herkenbaar fenomeen onder alle bloggers. Hebben we als terugkerend element stress omdat dingen niet gaan zoals je wilt dat ze gaan. Omdat bezoekers grillig zijn en komen en gaan. Omdat je vanuit de basis nog steeds schrijft over dat wat jij leuk vindt en dat niet altijd één op één aansluit bij wat je bezoekers leuk vinden.

En ik ben dan zo’n muts die er dan een stukje over schrijft. Want dat lucht op. Alsof het opschrijven ervoor zorgt dat het ok is. Dat het nu eenmaal zo gaat en dat dat goed is. Want bloggen: dat is en dat blijft iets heel leuks. Een bizar fenomeen soms ook, maar wel een hele leuke.

Nou dat zijn wel weer genoeg overpeinzingen op de zaterdagmiddag. Ga ik nu weer lekker een paar nieuwe recepten voor jullie maken. Goed?

 

Delen is fijn!

Simone van den Berg

Simone van den Berg

Foodfotograaf | Food- en travelblogger | Receptontwikkelaar | Natuurvoedingsadviseur | Trainer Hormoonfactor Houdt van gezond en vooral lekker eten en probeert daar een goede balans in te vinden. Woont samen met katten Buffy en Humphrey in het midden van het land.

32 comments

  1. Avatar

    Oooh zo herkenbaar!! 😉

  2. Avatar

    Zooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo maar ook echt zoooooooooooooooooooo herkenbaar. Hoe vaak ik niet tegen Johann gil; wat doe ik verkeerd en dan weer toch besluit om te maken wat ik leuk vind. Omdat het nu eenmaal de enige manier is waarop ik het volhoud en uiteindelijk plezier aan beleef. Thanks voor het delen xx Suus

  3. Avatar

    Ooooooh zoooooo herkenbaar. Maar, maar wat doe ik verkeerd? Schrijf ik niet leuk of vinden mensen mij geen leuk mens? Misschien moet ik stoppen… want ze vinden mij niks. En dan een van de ergste dingen… de stukjes waar ik vaak misschien nog wel 100x keer meer energie in stop (dat heb je soms met een post) die worden het slechts gelezen. Wonderbaarlijk.

    Just go with the flow Simone. Fijne blog en leuke vrouw, ben hier regelmatig te vinden:)!!

  4. Avatar

    Bloggen is een wondere wereld en soms laat ook ik me leiden door die waan van de dag. Maar het brengt je niks, behalve stress en dat was nu juist niet de bedoeling, toch? Dat het een moeten wordt in plaats van iets wat ik immers leuk vind, dat het nooit goed/mooi/authentiek genoeg is… Ik weet er alles van. En wat dacht je van de mensen die denken dat je met even een receptje opschrijven heel veel geld verdiend, terwijl het keihard ‘werken’ is voor een paar duppies. Nee, als ik het daarvoor deed, dan was ik allang gestopt. Fijn dat je dit deelt Simone, ik voel me niet meer alleen. Zouden we het ooit kunnen, het echt allemaal los laten?

    • Avatar

      Ik ben zelf ‘bang’ van niet. Maar ergens is dat misschien ook een beetje perfectie en het altijd willen verbeteren en up-to-date blijven met je blog. Wat wel weer laat zien waar het harde werk ook in gaat zitten. Misschien moeten we het, hoe vermoeiend soms ook, als positief zien ;-)!

    • Simone van den Berg

      Inderdaad, als ik het voor het geld moest doen dan was ik er allang mee gestopt. Ook al verdien ik best een zakcentje met mijn blog hoor, maar dat is nooit het doel geweest. Loslaten… Tja wat Anouk zegt denk ik. Je bent een blogaholic of je bent het niet… En ik zie het ook meestal positief. Vind het nog steeds mega leuk dus zolang dat blijft… is het wel goed denk ik.. Hoop ik…

  5. Avatar

    Nou, Simone-van-de-schitterende-foto’s, stiekem ben ik soms best een beetje jaloers op jou. Niet alleen vanwege die foto’s, maar ook vanwege de mooie vormgeving van je blog en de lekkere recepten. Oké, ik kan misschien best een beetje leuk schrijven, maar in deze moderne tijd van influencers moet je het daar ook niet van hebben. Die willen niet lezen, maar pláátjes kijken. Voldoende troost zo? ?

    • Simone van den Berg

      Hahaha Nell. Dankjewel. Voel me ineens een stuk beter! 🙂 Maar serieus: ik ben ook regelmatig zwaar onder de indruk (lees jaloers) van jouw schrijvers capaciteiten. Het mag dan in deze visuele wereld niet meteen de hoofdmoot zijn maar het is wel erg fijn om te lezen. En dat is ook veel waard.

  6. Avatar

    Het opschrijven maakt in ieder geval dat je veel bijstanders vindt en het misschien ietsje minder erg wordt? Dan hoop ik in ieder geval! Ik loop ook echt met dat gevoel van bloggerstress. Vooral, en dat klinkt misschien wat raar, omdat het voor mijn bezoekersaantallen niet zoveel uitmaakt of ik veel of weinig blog. Ik heb een paar posts die altijd veel verkeer vinden via google maar of ik dan daarnaast ook nog wekelijks, dagelijks of maar één keer per maand blog maakt dan bijna niks uit. Dus dan weer de vraag: waar doe ik het voor? Maar goed, meestal is dat toch nog altijd omdat ik er zin in heb, en dat maakt het allemaal weer goed 🙂

  7. Simone van den Berg

    Nou het scheelt in ieder geval om te weten dat ik niet de enige ben. Dat zeker! En dat lijkt me net zo frustrerend hoor; dat je tot de ontdekking komt dat het niet uitmaakt hoeveel of hoe weinig je blogt. Ik vraag het me ook wel eens af hoor. Ik blog in principe dagelijks; puur omdat ik gewoon teveel dingen heb om te delen en als ik dan wacht is het alweer voorbij. Voor zover dat logisch klinkt. Maar het was de afgelopen weken ook wel heel bevrijdend om eens niet te bloggen. Gewoon doen waar je mee bezig bent en dat blog laten voor wat het is. Het feit dat de cijfers deze maand naar beneden zijn… dat kan daarmee te maken hebben maar ik geloof ook niet dat dat heel erg een of een doorwerkt.
    En precies, zolang we er nog lol in hebben is het allemaal goed!

  8. Avatar

    Amen to that! Maar groot, klein, middelgroot, commercieel, hobby-ist… deze twijfels hebben we allemaal wel eens.

    • Simone van den Berg

      Daar twijfel ik ook geen moment aan… 🙂 Misschien is het nog wel erger als je net begint… Kan ik me zo voorstellen. Toen wij begonnen met bloggen was er nog amper iemand die dat deed. Nu is het een heel ander verhaal!

  9. Avatar

    Laat je er niet teveel leiden door de cijfertjes statistiek, daar krijg je grijze haren en rimpels van.
    Maar maak elke dag gewoon wat moois van je leven. Het zij met familie, vrienden of met je blog.
    Voor mij is bloggen en uitlaatklep en een manier om mooie een vooral lekkere dingen te delen,
    al zou mijn moeder nog maar de enige zijn die het leest.

  10. Avatar

    Geen twijfel Simone. Je schrijft uniek en met humor, je recepten zijn toegankelijk en je fotografeert waanzinnig mooi!

  11. Avatar

    Hoe herkenbaar en wat goed van je om het zo helder te verwoorden.
    Ik ben nog maar net begonnen in bloggersland en commercie is niet iets waar ik me op richt, maar ik verbaas me ook over die snel stijgende ? sterren ( iets waar ik echt geen last van heb) en de soms negatieve commentaren, waarvan ik denk, hoe haal je het in je hersens.
    Als je maar weet dat ik je een gaaf blog vind hebben, je trouw volgt en heel vaak een lekker recept van je maak. Zo ga ik vanavond aan jouw wortel tomaat soep, jammie
    Fijn weekend
    Manon

    • Simone van den Berg

      Ah leuk! En was het lekker? 😉 Ja en die negatieve commentaren… Ik kan me daar ook over verbazen. Kritiek of feedback op iets kan ik prima hebben maar soms is het echt gewoon onder de gordel. Dat ik denk: huh…?? Als iets je niet zint, lees je het toch gewoon niet? Lijkt mij dan maar ja wie ben ik…

  12. Avatar

    Ik zit nu net in zo’n bloggersdip. Toch wel fijn te lezen dat je niet de enige bent. Ik maak best vaak mee dat de artikelen waar ik ziel en zaligheid in steek amper gelezen worden en dat recepten waarover ik twijfel of ik ze online moet zetten onverwachte toppers blijken. Toch wil ik blijven bloggen vanuit passie alleen die statistieken….. Ik open ze nu nog maar zo’n 1x per week, scheelt frustatie 😉

    • Simone van den Berg

      Ik ben een statistieken junkie.. 🙂 En als ik ingelogd ben zie ik je ze altijd bovenin de balk, dan wil ik toch net even kijken. Haha.. Ach, ik probeer er echt niet op te letten want het zegt eigenlijk helemaal niks, maar soms kan ik het dan niet laten! En ik herken die frustratie van de blogs die wel en niet gelezen worden. Snap soms ook niet helemaal hoe het werkt. Mijn populairste recept is er eentje met een recept van 5 minuten. Zo’n bij elkaar gooi actie… 🙂

    • Avatar

      En toch blijf je daar dan lang over nadenken: waarom recept hatseflats , 13ineendozijn met dito foto wel… en recept waar je dagen op hebt zitten broeden inclusief mooie foto niet. Als ik soms de verschillen zie tussen recepten, het liefst onderzoek ik dat tot de bot hahaha

  13. Avatar

    Ik ben een niet-blogger en dus een blog-lezer. In mijn uppie totaal niet representatief voor de gehele populatie blog-lezers;-). Maar ik zou zeggen: doe vooral je eigen ding wees jezelf. Dat doe je al dus ga daar lekker mee door! Ik zit niet te wachten op eenheidsworst of het vijfhonderdste recept voor bananenbrood waar dan net drie krenten minder in zitten dus hé nieuw recept. Blijf Simone die haar leven deelt op haar eigen manier. En nee, ik lees niet alles wat je schrijft en dat doe ik bij andere bloggers ook niet. Omdat er zoveel is wat langskomt dat je niet alles kunt volgen. En de maand mei is voor de helft vakantiemaand. Dan zit ik minder bij pc of iPad. Niks persoonlijks dus;-)
    En over commercieel: als je iets in opdracht van een sponsor doet dan staat dat er toch gewoon bij? En anders mag je van mij best zeggen dat iets van een bepaald merk gebruikt. Ik kan zelf wel bedenken dat je hüttenkäse ook bij de Lidl van het eigen merk kunt kopen. Dat het recept daardoor echt niet mislukt.

    Succes verder met bloggen!

    • Simone van den Berg

      Dankjewel Eva! Heel fijn om te horen! En inderdaad, dat is ook meestal mijn insteek met een gesponsord artikel. De recepten zijn altijd home made dus als je merk a niet wilt gebruiken doe je lekker merk b. Maakt het recept zeker niet minder lekker.

  14. Avatar

    Oh wat heerlijk herkenbaar. En goed voor mij om te weten dat je diezelfde “stress” ervaart. Hoe vaak ik me niet afvraag wat ik verkeerd doe en dan toch gewoon besluit om op dezelfde voet verder te gaan…. Oef….
    Je blog is super, je foto’s geweldig dus volg je al een hele tijd 😉
    Ciao ciao

  15. Pingback: Woensdag Weetjes Bloggen ~ Es' Factory

  16. Avatar

    Bloggerstress? Apart, dat ken ik dus echt niet.

    *Negeer even het feit dat ik toevallig deze week een brainstormrondje, mindmap en blogdoelen van mijzelf moest maken ;)*

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Subscribe

Schrijf je in voor nieuwe posts via email

Schrijf je in en ontvang een 7 dagen paleo maaltijdplan!